Het moet anders

Bij de beelden die ons bereiken uit de uithoeken van de wereld en die betrekking hebben op oorlogen, rampen en wanbeleid, valt het steeds weer op dat juist kinderen het slachtoffer worden. Kinderen vormen de toekomst, zeker in die landen, maar alleen als we er voor kunnen zorgen dat zij direct geholpen worden is er hoop. Hoop op een betere toekomst.

Vaak zijn ouders aldaar niet in staat om iets voor hun kinderen te doen. Zij kunnen de schaarse hulp in de ontwikkelingslanden niet vinden of betalen. Ouders hebben wereldwijd en door alle culturen heen, één ding gemeen en dat is de zorg en het verdriet bij ziekte en dreigende hulpbehoevendheid van hun kinderen.

Artsen werkzaam in deze gebieden, zijn vaak beter opgeleid dan wij vermoeden. Zij weten wat er aan schort, maar beschikken niet over de mogelijkheden om de problemen op te lossen. Met hun kennis en de schaarse hulpmiddelen trachten zij de gezondheidstoestand van hun patiënten te verbeteren. Bij de (lokale)overheden kloppen zij tevergeefs aan omdat daar noch de tijd, noch de wil, de kennis of het geld aanwezig is om hulp te bieden. Immers verschijnselen als ziekte en hulpbehoevendheid worden in veel landen liever niet kenbaar gemaakt. Kinderarts Rob Rodrigues Pereira uit Rotterdam is behalve idealist ook realist.

Hij zet zich al geruime tijd in voor de gezondheidszorg aan kinderen in het voormalige Oostblok. Al vele jaren reist hij naar die landen met zijn koffers vol gesponsorde (medische) hulpmiddelen en medicijnen om zijn locale collega’s een kans te geven daadwerkelijk iets aan de verbetering van de medische zorg te kunnen doen.

Indirect worden op deze manier de kinderen geholpen, want het ontbreken van de meest essentiële voedingsstoffen, mineralen en vitaminen, zoals ijzer, kalk, jodium en vooral vitamine D moet gezien worden als één van de meest bedreigende situaties voor hun gezondheid.

Het is voor Rob Pereira erg belangrijk om over de projecten die hij verder zou willen ontwikkelen en de (on)mogelijkheden) die hij tegen komt te blijven praten. In één van die vele gesprekken kwam hij in contact met de serviceclub in zijn woonplaats Barendrecht. Samen met enkele leden van deze club heeft Rob de Stichting MCCEE (Medical Care for Children in Eastern Europe) opgericht om structuur te kunnen geven aan de fondsenwerving voor projecten en te zorgen voor een gedegen (financiële) verantwoording.

De leden van de Kiwanis Club te Barendrecht voelden zich direct door het werk aangesproken omdat het wereldwijde motto van Kiwanis niet zonder reden luidt: ‘Serving the Children of the World’. Onder dat motto is een aantal jaren geleden in samenwerking met Unicef een wereldwijd jodiumproject gestart. Deze bouwstoffen zijn onontbeerlijk voor de ontwikkeling van kinderen, vooral in hun eerste levensjaar. Het gaat bij de geboden hulp vaak zoals reeds gezegd om eenvoudige middelen zoals ijzer, jodium, kalk en vitamine D. Deze stoffen zijn nodig om jonge kinderen een gezonde start te geven en zo te voorkomen dat zij aan ernstige blijvende aandoeningen zullen gaan lijden, waardoor zij in slechte kindertehuizen kunnen belanden.